Yeni bir canlının dünyaya gelişi, aileler için büyük bir mutluluk ve heyecan kaynağıdır. Bu heyecanın en özel anlarından biri de bebeğe isim seçme sürecidir. Bebek isimleri konusunda karar vermek bazen zor olabilir; hem anlamlı hem de kulağa hoş gelen bir isim bulmak önemlidir. 

Her isim kendine özgü bir hikaye ve anlam taşır. Bebeğiniz için seçtiğiniz isim, onun hayatı boyunca kimliğinin bir parçası olacak. Bu özel kararda, hem anlamı hem de melodisiyle sizi mutlu eden bir isim bulmanız dileğiyle!

İşte popüler olan ve anlamlarıyla dikkati çeken bazı kız ve erkek bebek isimleri:

D Harfi ile başlayan kız bebek isimleri

Dafne: Defnegillerden, yaprakları güzel kokulu ve yaz kış yeşil olan bir ağaç, develik

Dağhan: Eski Türklerde dağ tanrısı. – İsim olarak kullanılmaz.

Dahiye: Üstün zeka sahibi.

Daime: Sürekli, devamlı, kalıcı, müdavim.

Dal: ağacın gövdesinden ayrılan kollardan her biri

Dalan: İnce, zarif, narin.

Dalay: Deniz.

Dalga: Hareketli su kütlesi

Dalım: Tutunacak güç, dayanacak yer anlamında. 2. Ağacın dalı.

Dalince: Dal gibi zarif ve ince.

Dalya: Yıldız çiçeği

Damla: Az miktardaki su.

Damlam: Damla kadar küçük, Güzel, bereketli olan.

Daniş: 1. Bilim, bilgi. 2. Bilhi sahipleri.

Darçin: Tarçın, güzel kokulu bir baharat.

Darin: Hüküm sürmek.

Daristan: Orman.

Daya: Çocuğa bakan dadı, sütnine, taya.

Dayahatun: Çocuğa bakan dadı, sütnine, taya.

Daye: Süt nine, süt anne, dadı. 2. Çocuk yetiştiren.

Dayehatun: Çok emek vermiş, dadı.

Define: Toprağa gömülmüş kıymetli ve değerli eşya.

Defne: Bir kokulu bitki

Değer: Bedel, uygun, layik.

Değerli: Değeri yüksek olan, kıymetli.

Deha: Üstün akıl.

Dehan: Ağız

Dehna: Kumun rengi dolayısıyla Arabistan’da ıssız iller adıyla anılan bir çölün adı.

Dehri: Dünyanın sonsuzluğuna inanıp öteki dünyayı inkar eden, ruhun da cesetle birlikte öldüğüne inanan. Materyalist. İsim olarak kullanılmaz.

Delal: Sevgili, değerli.

Delfin: Suda yaşayan, yunus.

Delistan: İçinde çok çeşitli çiçek bulunan bahçe.

Dema: Soluk, nefes.

Demar: Damar. 2. Hırs. 3. Duygu, sinir. 4. Soy, yaradılış.

Demet: Bağlanmış çiçek topluluğu, ışık huzmesi.

Demgüzar: Ömür süren, zaman geçiren.

Demhoş: Nefesi güzel kokan.

Demi: Kadife, şeftali gibi şeylerin üzerinde bulunan ince tüy

Demre: Antalya’nın turistlik yerlerinden biri, Noel Baba’nın doğduğuna inanılan tarihi yer.

Denef: Beyaz renkli ipek kumaş.

Deniz: Derya, büyük tuzlu su birikintisi

Deran: Çaresiz, biçare.

Derem: Para, akçe.

Deren: Toplayan, düzenleyen, pekiştiren

Derim: Çadır.

Derin: Sığ olmayan, içli.

Derin Su: Yüzeyi tabanından uzak olan. Rengi, kokusu ve tadı olmayan, saydam, sıvı madde

Derince: Merdiven.

Derman: Çare, tedavi

Dersu: Hepsi, kamilen, baştan başa hep.

Derya: Deniz.

Deryab: Akıllı, anlayışlı.

Deryace: 1. Küçük deniz. 2. Göl.

Deryadil: Gönlü geniş, herşeyi hoş gören.

Deryanur: Bilgisiyle ışık saçan

Desen: Çiçek, çizgi gibi süs şekilleri

Destan: Kahramanlık olaylarını konu alan şiir

Deste: Demet, bağlanmış olma hali.

Destecan: Herkese içtenlikle bağlanan.

Destegül: Bağlanmış gül demeti

Destegür: Çok gür.

Destegüz: Sonbahar hayranı.

Destenaz: Hayranlık uyandıracak kadar zarif bir nazı olan.

Destenur: Işık demeti.

Destgir: Nazik, kibar, yardıma hazır.

Destgür: Yardım sever, iyiliksever.

Destina: Kader, yazgı.

Destmal: MendiL.

Deşeni: Zulme uğramış, zalimlerin elinde kalmış.

Deva: İlaç, çare, şifa

Devin: Hareket; hareket et, hareketli oluş.

Devinsu: Suyun ritmik hareketleri, akarsu

Devlet: Büyüklük, kudret, varlık, orun.

Devran: Zaman; devir

Devrim: Önemli ve temelli değişiklik, inkilap

Devrin: Bir kişi veya olayın gündemde olduğu tarih dönemi

Dewran: Devir, çark. 2. Zaman.

Diba: Altın ve gümüş işlemeli bir tür ipek kumaş

Dibace: Başlangıç, önsöz. 2. Bir kitabın süslenmiş-olan ilk sayfaları.

Dicle: Bir nehir adı

Diclehan: Dicle nehrinin yöresinde yaşayanları buyruğu altına alan

Diclehatun: Ulu kadın.

Didar: Güzel yüz, görme

Dide: Göz.

Didem: Gözüm, gözüm gibi sevdiğim sevgilim, çok sevdiğim.

Didem/Diğdem: “Gözüm, gözüm gibi sevdiğim, sevgilim” anlamında kullanılan bir ad.

Didik: Yaşayış, hayat, varlık, sağlık, geçim. 2. Huzur.

Dikilerek: oluşturulan ağaçlık, çam ve başka ağaçların gövdeleri

Dila: İçten gönülden seven.

Dilağsu: Nehirdeki en güzel su damlası

Dilan: Gönüller, yürekler

Dilara: Gönül alan, gönlü okşayan, gönlü dinlendiren manalarındadır.

Dilaram: Kalbe huzur veren

Dilasa: Gönlü rahatlandıran, avutan.

Dilasude: Gönlü rahat, huzurlu.

Dilaşup: Gönül çalan.

Dilaviz: Gönlün takıldığı, gönüle takılan.

Dilay: Gönlü aydınlatan ay.

Dilbahar: Konuşmasının güzelliğiyle insanın gönlünü ferahlatan.

Dilbant: Gönül çalan.

Dilbaz: Güzel söz söyleyen, göze hoş görünen. Konuşmasıyla kandıran kişi manasındadır.

Dilbent: Gönül bağı, gönül bağlayan.

Dilber: Gönlü alıp götüren güzel manasındadır. Alımlı güzel kadın demektir.

Dilberan: Dilberler, güzeller

Dilberay: Ay gibi güzel kadın.

Dilbeste: Gönül bağlamış, âşık.

Dilbu: Gönül kokusu.

Dilcan: İçi dışı bir olan.

Dilce: Gönlü dilinde olan.

Dilcu: Gönlü çeken.

Dildade: Gönül vermiş, âşık. ay gibi parlak, ışıklı olan / ışıl ışıl berrak konuşan.

Dildan: Sevmek.

Dildar: Gönlü baskı altında tutan sevgili

Dildaş: Aynı konulan paylaşanlar.

Dilde: Ünü her tarafa yayılmış, herkesin konuştuğu, herkesin dilinde olan

Dilderen: Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.

Dileda: Konuşmaya nazlanan

Dilefruz: Yürek yandıran, sevimli.

Dilege: Güzel ve düzgün konuşan.

Dilek: İstek, arzu

Dilela: Gözü gönlü bir olan

Dilem: Gönül ilacı

Dilemma: İkilem

Diler: İsteyen, dileyen

Dilfer: Diliyle herkesin gönlünü ferahlatan

Dilferah: Gönlü ferah, sevinçli.

Dilfeza: Gönlü genişleten, gönlü artıran.

Dilfigar: Gönlü yaralı olan, âşık.

Dilfiruz: Gönle ferahlık veren, sevindiren.

Dilfüruz: Gönüle ferahlık veren, sevindiren.

Dilge: Güzel konuşan kişi.

Dilgüdaz: Gönle eziyet veren.

Dilgüzar: Herkesin derdine derman bulan.

Dilhan: İçten gönülden söyleyen

Dilhayat: Gönül canlılığı.

Dilhıraş: Yürek parçalayıcı.

Dilhun: İçi kan ağlayan.

Dilhuş: Gönlü hoş, yüreği rahat.

Diligüzar: Durmaksızın becerikliliğini öven.

Dilinaz: Konuşmaya nazlanan.

Dilinigar: Resmeden.

Dilinisa: Çok konuşan kadınlar.

Dilinur: Konuşmasıyla, gönüllere ferahlık veren.

Dilisu: Temiz konuşan.

Dilişan: Hatipliğiyle şan şöhret sahibi olmuş.

Dilişen: Şen şakrak konuşmalar yapan.

Dilkeste: Gönül çekici.

Dilküşa: İç açıcı, gönül açıcı, yüreği ferahlandıran.

Dilmaç: Çeviri yapan kimse

Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.

Dilman/ Dilmen: Dil bilen, güzel söz söyleyen.

Dilnigir: Gönülde resim edilen sevgili.

Dilnişin: Gönülde yer tutan, hoş, güzel.

Dilnur: Gönlü nurlu

Dilnüvaz: Gönül okşayıcı

Dilp: Neşeli, mutlu, memnun.

Dilrah: Gönül yolu.

Dilriş: Gönlü yaralı.

Dilruba: Gönül kapan, herkesi kendine bağlayan.

Dilruba/Dilrüba: Gönül kapan, gönül alan

Dilrüba: Gönlü şen, dertsiz

Dilsafa: Gönlü şen, rahat, dertsiz.

Dilsaz: Gönül yapan, tatlı davranan.

Dilser: Hatiplik yeteneğini sergileyen.

Dilseren: Hatiplik yeteneğini gözler önüne seren

Dilsever: Konuşmayı seven.

Dilsitan: Gönül alan güzel.

Dilsoy: Hatiplik yeteneği gelişmiş bir soydan gelen.

Dilsu: Gönlü su gibi berrak olan.

Dilsuz: Gönül yakan, yürek yakan.

Dilşad: 1. İçi rahat. 2. Kalbinde neşe, sevinç olan.

Dilşah: Gönül şahı, sevgili.

Dilşan: Hatiplik yeteneğiyle şan şöhret sahibi olmuş.

Dilşat: Gönlü hoş, sevinçli

Dilşen: Gönlü şen, sevinçli.

Dilşikar: Gönül avlayan.

Dilşikeste: Gönlü kırık.

Dilşükufe: Gönül çiçeği.

Dilten: Vücut diliyle konuşan.

Dilyar: Konuşkan sevgili.

Dimağ: Akıl, beyin.

Dinçay: Ayın en parlak, en net görülebilen hali. 2. Aydınlık ilerici kişi.

Dinçel: Güçlü el.

Diniz: Sakin, dingin

Dirahşan: Parlak, parıldayan.

Dirayet: Zekâ, bilgi, kavrayış

Diren: Harmanda sapları yaymaya yarayan uzun çatallı ağaçtan yapılmış araç

Dirik: Diri, canlı. 2. Acar.

Diril: dirilmekten buyruk; el dokuması bez

Dirim: Yaşam, hayat 2. Yaşama gücü.

Dirisu: Temiz faydalı, doru su gibi olan.

Dirok: Tarih, hikaye, öykü.

Dirsehan: Dede Korkut hikayelerinde, çocuğu olmadığı için hor görülen sonra da Boğaç Han adında yiğit bir oğula sahip olan kahramanın adı.

Dirsekan: Dede Korkut hikayelerinde, çocuğu olmadığı için hor görülen sonra da Boğaç Han adında yiğit bir oğula sahip olan kahramanın adı.

Diyar: Ülke, dünya.

Diyari: Armağan, hediye.

Doğa: Tabiat, yaradılış ve yapı özelliklerinin tümü

Doğanbike: Doğan, dünyaya gelen kız.

Doğangün: Doğmakta olan gün

Doğannur: Nur gibi parlak olarak doğan.

Doğay: “Ey ay, artık doğ, kendini göster” anlamında kullanılan bir ad.

Doğu: Güneşin doğduğu ana yön

Dolunay: Ayın tam yuvarlak olduğu an

Domurcuk: Tomurcuk.

Dora: Doruk, zirve

Doyum: Ganimet almış.

Döndü: l. Henüz evlenmemiş kız. 2. Gittiği yerden geri gelen.

Döne: “Bundan sonraki çocuklar erkek olsun” anlamında kullanılan bir ad.

Dönem: Belirli bir tarihsel niteliği olan zaman birimi.

Dönüş: Dönme işi, dönme.

Ducihan: İki cihan: dünya ve ahiret

Dudu: 1. Hanım. 2. Abla. 3. Küçük kardeş.

Dudubikem: “Evlenmemiş ablam, kardeşim” anlamında kullanılan bir ad.

Duducan: Hanımefendiliğinde samimi olan.

Dudugül: Güzelliği ve saygınlığı taşıyabilen.

Duduhan: Abla, kardeş.

Duha: Kuşluk vakti. Kuran’ı Kerim’ de 93. Surenin ismidir aynı zamanda.

Duhan: Kur`an-ı Kerim`de bir sure adıdır ve manası dumandır.

Duhter: Kız.

Durali: Kız çocuğu olmayan ailelerin en son doğan erkek çocuklarına verdikleri isim.

Duranay: Ayın en uzun süre gökyüzünde kaldığı zaman.

Durcan: “Yaşa, uzun ömürlü ol” anlamında kullanılan bir ad.

Durdu: (bkz. Dursaliha).

Durean: Ömrün uzun olsun, canlı kal.

Durkadın: “Artık çocuğun olmasın” anlamında kullanılan bir ad.

Durkız: “Artık çocuğun olmasın” anlamında kullanılan bir ad.

Dursaliha: Erkek çocuğu olmayan ailelerin en son doğan kız çocuklarına verdikleri ad.

Dursune: Son olması istenen kız çocuklarına verilen adlardandır.

Duru: Saf, berrak

Durugül: Özü temiz güzel kadın.

Durugün: Berrak gün.

Durugür: Sağı solu belli olmayan.

Durugüz: Sessiz geçen sonbahar.

Duruhan: Özü temiz yiğit.

Durukadın: Özü temiz kadın.

Durunaz: Naz yapmak istemeyen

Durunur: Sakinliğiyle gönüllere ışık saçan.

Durusel: Temiz akan su, akarsu.

Durusev: Sessiz, temiz ve sevilen kadın.

Duruseven: Kendisi gibi olanı seven.

Durusoy: Temiz olarak tanınmış kimse.

Durusu: Arı, temiz, berrak sular gibi olan.

Duruşan: Şöhretine rağmen sessiz, sakin bir hayat süren.

Durutan: Tan vaktinin sessizliğini yaşayan.

Duruten: Çok temiz, pürüzsüz bir cilde sahip olan.

Duruyar: Sessiz, sakin sevgili.

Duşize: El değmemiş kız.

Duyal: Hassas, hisli, çabuk duygulanan.

Duygu: His, gönülde uyanan yankı ya da tepki

Duygucan: Yüreği çok duygulu olan.

Duygucuk: Sevimli, kendi halinde olan, sevecen ..

Duygudaş: Duyguları başkasıyla aynı olan,

Duygugül: Duygulu ve gül gibi güzel.

Duygugün: Doğduğunda duygulu anlar yaşatan ve de gül gibi bir güzelliğe sahip olan.

Duygugür: Duygularını coşkuyla ifade eden.

Duygugüz: Duygularında sonbahar hüznünü yaşayan.

Duygun: Duygulu, hassas

Duygunaz: Duygularını ifade etmekte nazlanan.

Duygunisa: Duygulu, hassas kadın

Duygunur: Duygularıyla herkesi aydınlatan.

Duygusal: çevresine duygu saçan. 2. Çok duygusal.

Duygusan: Duygusallığıyla tanınan.

Duygusay: Herkese karşı saygılı olan.

Duygusel: Coşkun duygulara sahip olan.

Duyguser: Duygularını rahatlıkla herkese ifade edebilen.

Duygusev: Duygulu olanı sev.

Duyguseven: Kendi gibi duygulu olanı seven.

Duygusoy: Çok duygulu bir soydan gelen.

Duygusu: Temiz duygulara sahip olan.

Duygusun: Duygularını yansıtan.

Duyguşan: Duygularının saflığıyla tanınan.

Duyguşen: Şen şakrak hisleri olan.

Duygutan: Tan vakti gibi hüzünlü duygulara sahip olan.

Duyguyar: Duygulu sevgili.

Duysal: Duymakla, hissetmekle ilgili olandır

Duysun: İşitilsin, bilinsin, şöhretli olsun.

Duyu: Hissetme, algılama

Duyuş: İşitme, hissetme, bilinme.

Düden: 1. Yer altında akan suların kireçli tabakaları eriterek meydana getirdikleri tabii kuyu. 2. Bataklık, girdap.

Dülfin: Arap astronomları tarafından Delphinus yıldız kümesine verilen isim.

Düman: Sis.

Dünya: Yeryüzü

Dürdane: İnci tanesi

Dürefşan: İnci gibi sözleri olan.

Düri: Düriye

Düriye: İnci gibi ışıldayan, parlak.

Düriyye: 1. İnci gibi parlayan, parlak. 2. Parıltılı yıldız.

Dürnev: İnci. 2. İnci tanesi.

Dürnur: İnci ışığı.

Dürre: İnce tanesi.

Dürriye: İnci gibi parlayan

Dürrüşehvar: Padişahlara yaraşır değerde inci.

Dürveş: İnci gibi.

Düş: Hayal, rüya, güzel rüya

Düşsel: Hayal gibi olan

Düşüm: Hayalimdeki, düşlediğim, istediğim anlamında

Düşünsel: Düşünce ile ilgili
 

D Harfi ile başlayan erkek bebek isimleri

Dağaşan: Dağları aşan, engel tanımayan kişi.

Dağhan: Dağların hükümdarı, Eski Türk inanışındaki doğa tanrılarından birisi.

Dağtekin: Dağ gibi kişi, dağların prensi.

Dalan: Dal gibi kişi, dal gibi ince yapılı ve kibar kişi.

Dalay: Deniz, dal gibi ince ve ay gibi güzel kişi.

Dalayer: Denizlerin kahramanı, ince ve güzel kişi.

Danişmend: Bir Selçuklu komutanı ve danışılan kişi.

Danyal: Bir İsrail peygamberi.

Darcan: Sıkıntılı, sabırsız kişi.

Daver: Doğru, hakkaniyetli yönetici.

Davut: Yakışıklılığı ve güzel sesli İsrail peygamberi ve hükümdarı.

Dayanç: Katlanma, dayanma gücü olan kişi.

Değer: Üstün, yararlı nitelikleri olan kişi, bir şeyin önemini belirten ölçüt.

Demir: İşlenebilen bir maden, güçlü, sağlam.

Demiralp: Demir gibi sağlam kişi.

Demiray: Demir gibi sağlam ve ay gibi parlak kişi.

Demirbilek: Demir gibi sağlam bileği olan kişi, güçlü kişi.

Demircan: Canı demir gibi olan, güçlü karakterli kişi.

Demirel: Güçlü eli olan kişi.

Demirhan: Yakut Türkleri’nin tanrılarından biri, dağ başında oturan kutsal ruhlardan.

Demirkan: Kanı sağlam, güçlü kişi.

Demirkaya: Hem demir hem de kaya gibi sağlam karakterli kişi.

Demirtuğ: Demirden yapılmış sorguç.

Demiryürek: Demir gibi sağlam, korkusuz, güçlü kişi.

Dengiz: Deniz.

Dengizer: Denizci.

Denizalp: Denizlerin yiğidi.

Denizhan: Eski Türk inancında deniz tanrısı.

Denker: Uyumlu kişi.

Denktaş: Yük yüklemeye yarayan araç, aynı yaşta bulunan, yaşıt, eşit.

Deren: Bir şeyi toplayan, biçen, derleyen.

Derinöz: Özü derin olan, derinliği olan kişi.

Derman: İlaç, çare, deva.

Derviş: Tarikat içerisine bulunan, tarikatın kurallarına uyan, hoşgörülü, alçak gönüllü kimse.

Derya: Okyanus, çok büyük deniz.

Devran: Kader, talih, dünya.

Devrim: olumlu değişiklere neden olan, birden gerçekleşen hareket.

Dikmen: Dağların en yüksek yeri, yüksek ağaçlık, dik olan yer.

Dilaver: Yürekli, yiğit kişi.

Diler: Dileği olan kimse.

Dilhan: İçten konuşmaları olan kişi.

Dilmaç: Tercüman.

Dinç: Sağlığı iyi, güçlü, kuvvetli kişi.

Dinçalp: Güçlü ve yiğit kişi.

Dinçel: Sağlıklı, bileği kuvvetli kişi.

Dinçer: Güçlü erkek.

Dinçkal: Hep sağlıklı kal, güçlü kal.

Dinçkaya: Kaya gibi güçlü, sağlam.

Dinçöz: Özü kuvvetli, sağlam kişi.

Dinçtürk: Sağlam, güçlü Türk.

Diren: Karşı koy! Dayan! Uzun çatallı, ağaçtan yapılmış bir tarım aracı.

Direnç: Karşı koyma gücü.

Doğa: Tüm tabiat.

Doğan: Küçük kuşlarla beslenen, akdoğan, çakırdoğan, aladoğan gibi türleri olan bir kuş.

Doğanalp: Yiğit kimse.

Doğanay: Yeni ay, ayın ilk günü doğan çocuklara verilen isim.

Doğruer: Yalan söylemeyen, içi dışı bir kimse.

Doğu: Güneşin doğduğu yön.

Doğuhan: Doğunun hükümdarı.

Doğukan: Doğulu, doğu soyundan.

Doğuş: Doğma, doğma biçimi, yaradılış.

Dora: Doruk.

Doruk: En yüksek yer, zirve, üstün başarı.

Dorukhan: Zirvenin hükümdarı.

Doruktekin: Yüce ve biricik, yüce şehzade.

Dost: Sevilen, yakın arkadaş.

Dönmez: Vazgeçmez, caymaz, yılmaz, sözünün eri.

Dumrul: Dedem Korkut hikayelerinde geçen bir isim.

Duran: Yaşayan, kalan, değişmeyen.

Duraner: Duran kişi.

Durdu: Uzun ömürlü olması istenen çocuklara verilen ad.

Durmuş: Uzun ömürlü olması istenen çocuk.

Dursun: Çok yaşasın, uzun ömürlü olsun.

Durualp: Temiz kimse.

Durukan: Temiz kanlı.

Durul: Durulaş, saflaş, sakinleş.

Duruöz: Temiz özlü kimse.

Durusoy: Temiz ve saf kanlı kişi.

Durutekin: Temiz, pırıl pırıl kişi.

Duygun: İçli, duyarlı kişi.

Duysal: İçli, duyarlı kişi, duyusal.

Dündar: Artçı asker, birliği koruyan asker.