Bebekken geçirdiği bir kaza sonrası görme problemi yaşayan 17 yaşındaki Gamze Demirci, 5 yıl önce başladığı atletizmde T-12 (Çok az görenler) kategorisinde peş peşe 400 ve 1500 metrede Türkiye şampiyonu oldu.

Kar kış demeden antrenmanlarını sürdüren Gamze Demirci, hem şampiyon ünvanını korumak hem de ülkesini yurt dışında temsil etmek istiyor.

Milli atlet Gamze Demirci, engeli olmayan bireyler gibi çok rahatlıkla spor yapabildiğini ve başarı kazandıkça öz güveninin arttığını söyledi.

Gamze, "Arkadaşım antrenmanlara gidiyordu. Ben de sıkıntılı bir anımda arkadaşımla antrenmana gittim ve sonra sevdim. Deneme antrenmanlarına katıldım, kampa davet edildim. Bir nevi arkadaşım sayesinde başlamış oldum." dedi.

Spor öz güven için de çok iyi oluyor

Kısa sürede milli takıma seçildiğini anlatan Gamze Demirci, şunları kaydetti:

"Tabii Türkiye'yi temsil ettiğim için gurur duyuyorum. Antrenörüm ve ailem bana çok destek veriyor. Hedefim Avrupa ve dünya şampiyonaları ile olimpiyatlarda ülkemi temsil etmek. Bu sene olmadı ama inşallah 2028 Paralimpik Oyunları'na gitmeyi istiyorum. Atletizm, disiplin ve dayanıklılık gerektiriyor. Yapmak istiyorsan, geleceğini düşünüyorsan çalışmak gerekiyor. Hiçbir şey bize engel değil. Görmeyen insanlar da gelip sporunu yapabilir. Spor öz güven için de çok iyi oluyor."

Antrenör Sedat Bozbey ise görme engelli sporcuları ilk başlarda rehabilitasyon amaçlı sahaya getirip götürdüklerini belirterek, "Bu çocukların belirli bir süre sonra artık ebeveynleri olmayacak. Bu, doğanın kanunu. Kendi işlerini, ihtiyaçlarını giderebilmeleri için, onlara yardımcı olmak için yola çıktık. İşte aradan böyle yetenekli olanlar çıkıyor. Onları ayrı tutuyoruz, arıyoruz." diye konuştu.

Ailelerinin evden tek başına çıkmasına izin vermediği çocukların spor sayesinde Avrupa'ya açıldığını aktaran Bozbey, şunları söyledi:
 

"Sporcularımın ebeveynleri, çocukları bir başlarına Kayseri'de bile sahaya göndermiyorlardı. Çocukların spor sayesinde kendisini o kadar aştığına şahit olduk ki sporcu, ebeveyni olmadan Kayseri'de tek başına sahaya geldi. Neredeyse Türkiye'nin dört bir yanına, şehirlere ve yarışlara gitti, kamplara katıldı, Avrupa'ya ve dünyaya açıldı. Gitti ülkemizi temsil etti ve başında ebeveyni yoktu. Demek ki aileler olmadan da bir şeyler yapılabiliyormuş. Ebeveynlerden çocuklarını, özellikle engelli çocuklarını kısıtlamamalarını istiyoruz. Kendi ayaklarının üzerinde durabilmeleri için bunun gerekli olduğunu düşünüyorum."