Yeni bir canlının dünyaya gelişi, aileler için büyük bir mutluluk ve heyecan kaynağıdır. Bu heyecanın en özel anlarından biri de bebeğe isim seçme sürecidir. Bebek isimleri konusunda karar vermek bazen zor olabilir; hem anlamlı hem de kulağa hoş gelen bir isim bulmak önemlidir. 

Her isim kendine özgü bir hikaye ve anlam taşır. Bebeğiniz için seçtiğiniz isim, onun hayatı boyunca kimliğinin bir parçası olacak. Bu özel kararda, hem anlamı hem de melodisiyle sizi mutlu eden bir isim bulmanız dileğiyle!

İşte popüler olan ve anlamlarıyla dikkati çeken bazı kız ve erkek bebek isimleri:

Ö Harfi ile başlayan kız bebek isimleri

Öbek: Tomurcuk, aynı türden şeylerin oluşturduğu yığın küme

Ödül: Armağan

Öğe: Öke

Öğet: İyi, uygun, güzel

Öğün: Güzelliğinle, herşeyinle, övün, kendini öv

Öğüt: Tavsiye

Ökmen: Akıllı zeki, bilgili.

Ömrüm: Ömür anlamı taşıyan, ömrün sahibi

Ömür: Yaşama süresi, hayat

Ömürlü: Uzun yaşayan, uzun ömürlü.

Önay: Ay’ın ilk günlerindeki hali, hilal

Önem: Mühim olan, gerekli olan.

Öney: Önde giden, ileri giden, önde olan

Öngül: (ilk çocuk için) ilk gül, önde gelen gül, önde gelen

Öniz: (ilk çocuk için) ilk iz, önceki iz

Önnur: İlk çocuğa verilen bir ad.

Ören: Eski yapı ya da kent kalıntısı

Örengül: Örende yetişen bir tür gül, ak gül, yaban gülü

Örfiye: Gelenek ve görenekle ilgili örfle ilgili.

Örge: Süs, motif

Örgen: Urgan, ince hat, ip.

Örgün: Türlü ve düzenli parçalardan oluşan

Ötleğen: Sığırcığa benzeyen ötücü bir kuş.

Övgü: Övme, övmek için söylenen söz

Övgül: Övgüye değer, övülmeye değer, övülesi

Övgüm: övmeye değer gördüğüm.

Övgün: Övülmüş, övülen kişi

Övgünç: Bkz. Öğünç, övünç

Övünç: Övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, kıvanç, sevinç

Öykü: Hikaye/ Masal

Özaytan: Özden Ay gibi doğan tan

Özbal: Hiçbir katkısı olmayan bal, gerçek bal, katkısız bal, bal özü

Özbaşak: Başak gibi güzel olan.

Özben: Bireyin kendi varlığı, gerçek ben anlamında

Özde: Kişinin kendi içinde, özünde, canda olan

Özdel: Hediye, armağan.

Özden: Kişinin kendi içinden, özünden, candan olan

Özder: Kısa, öz şeyler

Özderen: Öz derleyen

Özdeş: Birbirine benzeyen, eşit nitelikli, özce eş

Özen: Büyük hassasiyet göstermek

Özenay: Ay gibi çok güzel

Özengül: Özenerek yetiştirilmiş gül özen gülü, istek gülü

Özenir: Bir şeye özenen bir şeyi titizlikle, özenle yapan, özenen

Özenli: Kendisine özen gösteren kimse.

Özenmiş: Özenerek yaratmış

Özer: Yiğit, doğru kimse.

Özey: Aydın kişilik

Özge: Başka, özel. El, yabancı.

Özgecan: Cana can katan

Özgen: Başına buyruk, rahat

Özgönül: Özden ve gönülden

Özgü: Özellikle birine ya da bir şeye ait, mahsus olan

Özgül: Gerçek gül, benim gülüm anlamında

Özgülay: Özelliği, özgülüğü olan ay; özü, kendisi güle benzeyen ay

Özgülüm: Benim kendi gülüm

Özgün: 1. Nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan. 2. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan.

Özgünel: Benzeri olmayan el, çok güzel el, eli çok güzel olan kimse

Özgüneş: Sıcak kanlı olan.

Özgüney: Kendisine has nitelikleri olan güzel.

Özgür: Herhangi bir kısıtlamaya, zorlamaya, koşula bağlı olmayan, başına buyruk, hür

Özil: Özü yabancı olmayan, kendi ilimiz

Özipek: Özü ipekten

Öziş: Gerçektem eş olan kimse.

Özkut: Özünde kutsallığı barındıran.

Özlem: Hasret, bir şeye karşı veya bir kişiye duyulan kavuşma isteği

Özlen: Hasret çekilen, özlenen

Özlenen: Özlem duyulan, kavuşma isteği uyandıran görme isteği uyandıran, hasreti çekilen

Özler: Kavuşma isteği çeken

Özleyiş: Özlem duygusu, hasret çekme.

Öznil: Nil nehri gibi verimli.

Öznur: Gerçek ışık, ışığı özlü olan

Özperi: Peri kadar güzel

Özpetek: Gerçek petek

Özpınar: Gerçek pınar, gerçek kaynak

Özsel: Öze bağlı, özle ilgili

Özselen: Öz ses, öz bilgi, gerçek bolluk

Özsev: İçten gelen sevgi

Özsevi: İçtenlikle seven.

Özsu: Besleyici su, bitkilerin dokularında bulunan su

Özşah: Güçlü kişilik

Özten: Güzel tenli

Öztün: Sağlam, sağlıklı kişiliği olan

Özüm: Kardeş gibi görülüp, sevilen

Özün: Hakkıyla kazanılmış ün
 

Ö Harfi ile başlayan erkek bebek isimleri

Ögeday: Çok akıllı, bilgili, Moğol hükümdarı Cengiz Han’ın oğlu

Öger: Bilge, akıllı, zeki kişi.

Öget: Akıllığıyla beğenilen kişi.

Ögetürk: Akıllı, bilge Türk.

Öğe: Unsur. 2. Bir sınıf ya da topluluğun her biri.

Öğet: Beğenilen, aranılan, övülen.2. İyi, güzel. – bk. Öget

Öğmen: Nitelikleriyle sevilen kişi.

Öğrünç: Sevinç.

Öğünç: Övünülecek şey, kıvanç, övünç

Öğür: Akran.

Öğüş: Torun; çok; övme biçimi, övüş

Öğüt: Birine, yapması ya da yapmaması gereken şeyler üzerine söylenen söz

Öğütal: Söylenen sözleri dinle anlamında.

Ökcan: Akıllı, zeka sahibi.

Öke: Olağanüstü yetenekleri olan kimse, dahi

Öker: Bilge, akıllı, zeki kişi.

Ökkeş: Erkek örümcek 2. Bir dağ adı

Öklü: Akıllı.

Ökmen: Akıllı, zeki

Ökmener: Akıllı, yiğit

Öksel: Akılla ilgili, zeka ile ilgili, ussal, akılsal

Ökte: Üstün zekalı.

Öktem: Yürekli, yiğit, güçlü, görkemli; ünlü

Öktemer: Yürekli yiğit, güçlü yiğit, görkemli yiğit, ünlü yiğit

Ökten: Güçlü, yiğit

Öktener: Akıllı, bilgili kimse.2. Kahraman, cesur kimse.

Öktürk: Bilge Türk.

Ölçüm: Yetenekli.

Ölçün: Tahmin etme.

Ömer: Dirlik, canlılık yaşam gücü

Ömür: Dünya üzerinde yaşanan sürenin toplamına verilen addır.

Ömüral: Çok yaşa, uzun ömürlü ol.

Ömürcan: Yaşam boyu süren dostluk

Ömürlü: Çok uzun yaşayacak kişi.

Önad: Adıyla tanınan.

Önal: Daima önde olmak

Önalan: Önce davranan, önde giden, başa geçen

Önaydın: Öğrenimi, bilgisi ve görgüsü olan. 2. İleri düşünceli.

Öncel: Birine göre kendinden, önce gelen, selef; yol açan, yol gösteren

Öncü: Önder, yol gösteren, önde giden, bir işte yol açan

Öncübay: Başarılı ve saygın kişi

Öncübey: Başarılı ve saygın kişi.

Öncüer: Önde giden yiğit, öncülük eden yiğit

Öncül: Önce gelen. 2. Rehber. 3. İlk.

Önder: Lider, yönetici, şef

Öndersarp: Ulaşılması zor lider

Öndeş: Yol gösteren.

Öndünç: Lider olan, önder.

Önel: Bir işin yapılması için verilen süre

Önem: Bir şeyin nitelik ya da nicelik yönünden değeri olma durumu, değer

Önemli: Değerli

Önen: Hak, adalet.

Öner: (ilk ya da ikiz doğumda önce doğan çocuk için) önde gelen yiğit Önde giden erkek

Öneri: Öne sürülen görüş, düşünce, teklif.

Öneş: Kılavuz, inat.

Öney: Önde gelen, lider olan.

Öngay: Jüpiter gezegeni.

Öngel: Oturaklı ve olgun kişi.

Öngen: Başarı, zafer.

Önger: Ön görülü, ileri düşünerek davranan.

Öngör: Önceden gör, ilerde olacakları sez

Öngören: Önceden gören, önceden kestiren

Öngü: Bir önceki gün, arife.

Öngün: Önemli bir günün ya da bir bayramın öncesindeki gün, arife

Öngüt: Sızarak baskın yapan.

Önkal: Liderliği benimseyen.

Önol: Önderlik et

Önsav: Liderliğinle övün.

Önsay: Saygı gören lider.

Önsel: Hiçbir denemeye dayanmadan, yalnızca akıl yordamıyla

Önsoy: Önde gelen soy

Öntaş: Taş gibi sert lider.

Önür: İlk. 2. Liderliği, yakalayan.

Ören: Eski yapı, kent kalıntısı, harabe.

Örener: Eskiden beri bilinen yiğit.

Örs: Çelik yüzeyli demir araç.

Örsal: Örs gibi sağlam, oturaklı

Örsan: Yüce adı olan

Örscan: Sağlam dost

Örsel: Örs gibi sağlam el

Örskan: Sağlam kan, örs gibi sağlam kan

Örtan: Tan vakti gibi.

Örük: Yüksek, yüce, 2. Saç örgüsü.

Örüner: Buğday renkli insan.

Ötnü: Yalvararak isteme.

Ötüken: oğuz destanında ormanlık kutsal bir yer.

Ötün: İstemek, dilemek, arzu etmek

Öveç: iki-üç yaşındaki erkek koyun.